Sunday, November 13, 2011

భవస్యాభ్యుధ్ధానే తవ పరిజనోక్తిః విజయతే

వ్యోమనాధుడు సాయం సంధ్యన తన కార్యాన్ని ముగించి వెడలిపోతున్నాడు. శరదృతువు లో దివాకరుడు త్వరగా విశ్రాంతి కోరాడేమో? హిమగిరి తనయ అరుణకాంతితో గల చేలాన్ని ధరించి చాలా హడావిడిగా తన తండ్రి గిరులమీద వడి వడిగా అడుగులు వేస్తోంది. హరి బ్రహ్మ ఇంద్ర ఇత్యాది దేవతలు సభ కోసం చూస్తున్నారు. శివాని మాత్రం కంగారుగా అఖిలాండకోటిని పాలించు మహేశ్వరుని కోసం చూస్తోంది. ఇంతలొ భూత గణాలు,ప్రమథ గణాల తో రానే వచ్చాడు కాల కాలుడు. అమ్మ వేగం పెంచింది. పుట్టింటి చుట్టాలు వంతపాడుతారు గదా, గిరులు ఎక్కవగా ప్రకంపించాయి. దేవతలందరూ సాష్టాంగములతో మోకరిల్లారు. వారి కిరీటాలు అమ్మ పాదాలని స్పృశించి ధన్యమయ్యాయి.

తల్లి నా తండ్రిని చేరింది. గిరిజా మనోహరుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు. జగన్మాత తన పవిటకొంగుతో పరమేశ్వరుని ముఖాన్ని తుడిచింది.

శివదూతీ శివారాధ్యా శివమూర్తిః శివంకరీ
శివప్రియా శివపరా శిష్టేష్టా శిష్టపూజితా

జగమున చిరునగవున పరిపాలించే జనని కైలాసవాసుని చూచి మందస్మిత అయినది. సామప్రియుడు నాట్యానికి సిధ్ధమయ్యాడు.

వాగర్ధావివ సంప్రక్తౌ వాగద్ధ ప్రతిపక్తయే
జగతః పితరౌ వందే పార్వతీ పరమేశ్వరౌ